طرسوسی، ابراهیم بن علی: تفاوت میان نسخه‌ها

    از ویکی‌نور
    جز (جایگزینی متن - 'م‎ا' به 'م‌ا')
    جز (جایگزینی متن - '↵↵↵\{\{کاربردهای\sدیگر\|(.*)\s\(ابهام\sزدایی\)\}\}↵↵↵' به ' {{کاربردهای دیگر|$1 (ابهام زدایی)}} ')
     
    (۸ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد)
    خط ۱۳: خط ۱۳:
    |-
    |-
    |متولد  
    |متولد  
    | data-type="authorbirthDate" |721
    | data-type="authorbirthDate" |721ق
    |-
    |-
    |محل تولد
    |محل تولد
    خط ۱۹: خط ۱۹:
    |-
    |-
    |رحلت  
    |رحلت  
    | data-type="authorDeathDate" |758 ق
    | data-type="authorDeathDate" |758ق
    |-
    |-
    |اساتید
    |اساتید
    خط ۳۱: خط ۳۱:
    |}
    |}
    </div>
    </div>
    {{کاربردهای دیگر|طرسوسی (ابهام زدایی)}}


    '''''ابراهیم بن علی بن احمد بن عبدالواحد بن عبدالمنعم الطرسوسی'' حنفى''' (721- 758ق) از علماى قرن هشتم هجرى دمشق، قاضى القضات حنفيان
    '''ابواسحاق ابراهیم بن علی بن احمد بن عبدالواحد بن عبدالمنعم طرسوسی حنفى''' (721- 758ق) از علماى قرن هشتم هجرى دمشق، فقیه، قاضى القضات حنفيان
     
    ولادت
     
    در سال 721ق در دمشق متولد گردید.


    پدرش قاضى اين شهر بوده و وى در حيات پدر به نيابت از او قضاوت مى‌كرده است. وى از سال 746ق تا پايان زندگى به‌طور مستقل كار قضا را در اين شهر عهده‌دار بوده است.
    پدرش قاضى اين شهر بوده و وى در حيات پدر به نيابت از او قضاوت مى‌كرده است. وى از سال 746ق تا پايان زندگى به‌طور مستقل كار قضا را در اين شهر عهده‌دار بوده است.
    خط ۴۳: خط ۴۸:


    افزون بر مصر و شام، حرمين شريفين نيز در اختيار مماليك بود و زمانى پس از آن كه سلطان بيبرس صورتى از خلافت عباسى را در مصر ايجاد كرد، مصر به صورت مركز اصلى دنياى اسلام در طى قرون هفتم تا نهم درآمد. در دوران مماليك، شهرها به صورت «نيابت» تقسيم شده و نيابت دمشق، حلب، بعلبك، حماة، حمص و طرابلس از مهم‌ترين مراكزى بودند كه نايب سلطان در آن استقرار مى‌يافت. دولت عثمانى در دهه سوم قرن دهم هجرى، در سال 922ق آخرين بقاياى دولت مماليك را در مصر از ميان برد و جاى آن را گرفت.  
    افزون بر مصر و شام، حرمين شريفين نيز در اختيار مماليك بود و زمانى پس از آن كه سلطان بيبرس صورتى از خلافت عباسى را در مصر ايجاد كرد، مصر به صورت مركز اصلى دنياى اسلام در طى قرون هفتم تا نهم درآمد. در دوران مماليك، شهرها به صورت «نيابت» تقسيم شده و نيابت دمشق، حلب، بعلبك، حماة، حمص و طرابلس از مهم‌ترين مراكزى بودند كه نايب سلطان در آن استقرار مى‌يافت. دولت عثمانى در دهه سوم قرن دهم هجرى، در سال 922ق آخرين بقاياى دولت مماليك را در مصر از ميان برد و جاى آن را گرفت.  
    ==وفات==
    وى پس از آن كه چهل سال منصب قضا، در شعبان سال 758ق در دمشق درگذشت.


    == آثار==
    == آثار==
    خط ۵۲: خط ۶۰:
    # ارجوزة فى معرفة ما بين الاشاعرة والحنفية من الخلاف فى اصول‌الدين
    # ارجوزة فى معرفة ما بين الاشاعرة والحنفية من الخلاف فى اصول‌الدين


    ==وفات==
    {{قاضیان}}
    وى پس از آن كه چهل سال منصب قضا، در شعبان سال 758ق درگذشت.
     
    ==وابسته‌ها==
    ==وابسته‌ها==
    {{وابسته‌ها}}
    {{وابسته‌ها}}
    [[تحفة الترک فيما يجب أن يعمل في الملک]]  
    [[تحفة الترک فيما يجب أن يعمل في الملک]]  


    [[رده:زندگی‌نامه]]
    [[رده:زندگی‌نامه]]
    [[رده:25 خرداد الی 24 تیر]]
    [[رده:قاضیان]]

    نسخهٔ کنونی تا ‏۱ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۰:۵۳

    طرسوسی، ابراهیم بن علی
    نام طرسوسی، ابراهیم بن علی
    نام‌های دیگر طرس‍وس‍ی‌، ن‍ج‍م‌ال‍دی‍ن‌ اب‍راه‍ی‍م‌

    نجم‌الدین طرسوسی

    نام پدر علی
    متولد 721ق
    محل تولد دمشق
    رحلت 758ق
    اساتید
    برخی آثار تحفة الترک فيما يجب أن يعمل في الملک
    کد مؤلف AUTHORCODE06536AUTHORCODE

    ابواسحاق ابراهیم بن علی بن احمد بن عبدالواحد بن عبدالمنعم طرسوسی حنفى (721- 758ق) از علماى قرن هشتم هجرى دمشق، فقیه، قاضى القضات حنفيان

    ولادت

    در سال 721ق در دمشق متولد گردید.

    پدرش قاضى اين شهر بوده و وى در حيات پدر به نيابت از او قضاوت مى‌كرده است. وى از سال 746ق تا پايان زندگى به‌طور مستقل كار قضا را در اين شهر عهده‌دار بوده است.

    مناصب

    ابن تغرى بردى (متوفى 874ق) درباره وى مى‌نويسد كه وى سال‌ها منصب فتوى دادن و تدريس را بر عهده داشت و پس از آن هم به عنوان قاضى القضاة دمشق تعيين شد و هم زمان به كار افتا و تدريس و تأليف مشغول بود.

    وى در دورانى مى‌زيست كه سال‌ها بود، دولت مماليك (648-922ق) قدرت را در مصر و شام در اختيار داشت. دولت مماليك يكى از دولت‌هاى نيرومندى است كه به‌رغم حملات مغولان به شام، مانع از استقرار آنان در اين ديار شد و اجازه عبور از شام را به سوى مصر به آنان نداد. شكست سنگين مغولان (در جنگ عين جالوت در سال 658ق) به دست يكى از نخستين مدعیان سلطنت از مماليك كه پس از سلسله ايوبى به قدرت رسيدند، شهرت آنان را در جهان اسلام در پى داشت. در ادامه سلطان بيبرس (658-676ق) بنيان‌گذار حقيقى دولت مماليك است.

    افزون بر مصر و شام، حرمين شريفين نيز در اختيار مماليك بود و زمانى پس از آن كه سلطان بيبرس صورتى از خلافت عباسى را در مصر ايجاد كرد، مصر به صورت مركز اصلى دنياى اسلام در طى قرون هفتم تا نهم درآمد. در دوران مماليك، شهرها به صورت «نيابت» تقسيم شده و نيابت دمشق، حلب، بعلبك، حماة، حمص و طرابلس از مهم‌ترين مراكزى بودند كه نايب سلطان در آن استقرار مى‌يافت. دولت عثمانى در دهه سوم قرن دهم هجرى، در سال 922ق آخرين بقاياى دولت مماليك را در مصر از ميان برد و جاى آن را گرفت.

    وفات

    وى پس از آن كه چهل سال منصب قضا، در شعبان سال 758ق در دمشق درگذشت.

    آثار

    1. تحفة الترك فيما يجب ان يعمل فى الملك
    2. رفع الكلفة عن الاخوان فى ذكر ما قدم فيه القياس على الاستحسان
    3. كتاب مناسك الحج
    4. كتاب الفتاوى فى الفقه
    5. ارجوزة فى معرفة ما بين الاشاعرة والحنفية من الخلاف فى اصول‌الدين

    وابسته‌ها