قواعد الأصول (مدنی تبريزی): تفاوت میان نسخه‌ها

    از ویکی‌نور
    جز (جایگزینی متن - '== ساختار == ' به '== ساختار == ')
     
    (۵ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد)
    خط ۴: خط ۴:
    | عنوان‌های دیگر =
    | عنوان‌های دیگر =
    | پدیدآوران =  
    | پدیدآوران =  
    [[مدنی تبریزی، یوسف]] (نويسنده)
    [[مدنی تبریزی، یوسف]] (نویسنده)
    | زبان =عربی
    | زبان =عربی
    | کد کنگره =
    | کد کنگره =
    خط ۱۹: خط ۱۹:
    | چاپ =2
    | چاپ =2
    | تعداد جلد =1
    | تعداد جلد =1
    | کتابخانۀ دیجیتال نور =8520
    | کتابخانۀ دیجیتال نور =13271
    | کتابخوان همراه نور =13271
    | کد پدیدآور =
    | کد پدیدآور =
    | پس از =
    | پس از =
    خط ۳۱: خط ۳۲:


    == گزارش محتوا ==
    == گزارش محتوا ==
    پاره‌اى از مطالبى كه در اين كتاب، مطرح شده، عبارت است از:
    پاره‌اى از مطالبى كه در اين كتاب، مطرح شده، عبارت است از:


    بيان اصول عمليه؛ تفاوت بين تخصيص و حكومت؛ عدم جواز اجراى اصل عملى، مگر پس از فحص و يأس از وجود اماره بر يكى از طرفين شك؛ تفاوت ميان امارات و اصول عمليه؛ بيان قاعده قبح عقاب بلا بيان؛ توضيح حكم شبهه حكميه تحريميه؛ توضيح شبهه مصداقيه و شبهه مفهوميه؛ توضيح معناى حرفى و معناى اسمى؛ بحث از وقوع تحريف در قرآن؛ تفسير كشف حقيقى و كشف جعلى؛ تقسيم قطع به طريقى و موضوعى؛ مقصود از وجوب متابعت قطع؛ اصولى بودن مباحث امارات و اصول عمليه؛ معناى تجرى و معصيت و انقياد و اطاعت؛ بيان ثمره موضوعى بودن يا طريقى بودن قطع؛ تفاوت بين صفات ذات و صفات افعال؛ قاعده حرمت اعانت بر اثم؛ تفسير اجماع بسيط و مركب؛ امكان تعبدبه امارات غير علمى؛ داخل نبودن بحث از قطع در مسائل علم اصول؛ ذاتى بودن يا جعلى بودن طريقيت قطع؛ عدم اعتبار قطع قطاع؛ تفسير روايت حفص(عن ابى عبدالله(ع)، قال له رجل: اذا رأيت شيئا فى يدى رجل، أ يجوز لى ان اشهد انه له؟ قال: نعم. قال الرجل: اشهد انه فى يده و لا اشهد انه له فلعله لغيره، فقال ابوعبدالله(ع): أ فيحل الشراء منه؟ قال: نعم. قال ابوعبدالله(ع): فلعله لغيره؛ من اين جاز لك ان تشتريه و يصير ملكا لك، ثم تقول بعد ذلك: الملك لى و تحلف عليه و لا يجوز ان تنسبه الى من صار ملكه من قبله اليك؟ و لو لم يجز هذا، ما قام للمسلمين سوق.)؛ آيا معلوم بالاجمال مثل معلوم بالتفصيل است؟ بحث از اجماع؛ بيان مقتضاى ادله دال بر برائت؛ استدلال بر برائت به كمك اجماع؛ بيان شهرت؛ انقسام خبر واحد؛ بيان اقسام علم اجمالى؛ استدلال بر حجيت خبر واحد؛ بيان اينكه عمل مشهور، جبران كننده ضعف خبر واحد هست يا خير؛ توضيح پاره‌اى از اصطلاحات(مانند شيخ، شيخين، ثلاثة و...)؛ بطلان تصويب؛ مقامات عقل از جهت ادراك و حكم آن؛ توضيح در مورد اهل تناسخ و مذاهب ديگر؛ اين مسئله كه اصل در اشيا حظر است يا اباحه، غير از مسئله برائت و اشتغال مى‌باشد؛ بحث از مسئله برائت، آيا بحثى است اصولى يا فقهى يا كلامى؟(به عقيده مؤلف، اصولى دانستن آن، وجيه‌تر است؛ به دو دليل: 1. با تعريف اصول - علم به قواعدى كه براى استنباط احكام شرعى فراهم شده‌اند - سازگارتر است. 2. مسئله مزبور، دست‌مايه شخص عامى واقع نمى‌شود و اين، ويژگى مسئله اصولى است.)؛ اقسام اسباب حكم؛ بيان اختلاف بين اخبارى‌ها و اصولى‌ها؛ تفسير حكم واقعى و ظاهرى؛ وقوع اختلاف بين اخبارى‌ها و اصولى‌ها در شبهه تحريميه؛ وقتى منشأ شبهه بين حرمت و غير وجوب، تعارض نصين باشد و مرجحى هم براى هيچ‌يك از دو نص وجود نداشته باشد؛ بحث از مسئله خنثى؛ اقسام سه‌گانه احكام الهى؛ اصالة البرائة، ارتباطى با استصحاب و مسئله عدم الدليل دليل العدم ندارد؛ تفاوت بين اصل برائت و قاعده عدم الدليل دليل العدم؛ توضيح اين كلام عدليه كه مى‌گويند: واجبات شرعيه، چون الطافى در واجبات عقليه‌اند، واجب شده‌اند؛ الفاظ طهارات سه‌گانه(وضو، غسل و تيمم)، اسماء براى افعال خارجى مخصوصند يا اسماء براى نظافت معنوى قائم به نفس؟ دوران امر در واجب، بين اقل و اكثر؛ مقصود از شبهه غير محصوره؛ بيان حكم شبهه غير محصوره؛ بيان و توضيح اين آيه شريفه: «حافظوا على الصلوات و الصلاة الوسطى و قوموا لله قانتين»(البقرة 238)؛ تفاوت بين قاطع و مانع؛ وقتى امت بر دو قول اختلاف نمايند؛ اقسام سه‌گانه عموم(استغراقى، مجموعى و بدلى)؛ تفاوت بين جزء و شرط؛ بحث از مسئله احباط؛ بيان قاعده تسامح در ادله؛ بيان قاعده لا ضرر؛ بيان نسبت قاعده لا ضرر با ادله‌اى كه عهده‌دار بيان احكام افعال با عناوين اوليه آنهايند؛ مراد از ضرر در قاعده لا ضرر، ضرر شخصى است يا نوعى؟ بيان حكم تعارض دو ضرر؛ پاره‌اى از تنبيهات قاعده لا ضرر.
    بيان اصول عمليه؛ تفاوت بين تخصيص و حكومت؛ عدم جواز اجراى اصل عملى، مگر پس از فحص و يأس از وجود اماره بر يكى از طرفين شك؛ تفاوت ميان امارات و اصول عمليه؛ بيان قاعده قبح عقاب بلا بيان؛ توضيح حكم شبهه حكميه تحريميه؛ توضيح شبهه مصداقيه و شبهه مفهوميه؛ توضيح معناى حرفى و معناى اسمى؛ بحث از وقوع تحريف در قرآن؛ تفسير كشف حقيقى و كشف جعلى؛ تقسيم قطع به طريقى و موضوعى؛ مقصود از وجوب متابعت قطع؛ اصولى بودن مباحث امارات و اصول عمليه؛ معناى تجرى و معصيت و انقياد و اطاعت؛ بيان ثمره موضوعى بودن يا طريقى بودن قطع؛ تفاوت بين صفات ذات و صفات افعال؛ قاعده حرمت اعانت بر اثم؛ تفسير اجماع بسيط و مركب؛ امكان تعبدبه امارات غير علمى؛ داخل نبودن بحث از قطع در مسائل علم اصول؛ ذاتى بودن يا جعلى بودن طريقيت قطع؛ عدم اعتبار قطع قطاع؛ تفسير روايت حفص(عن ابى عبدالله(ع)، قال له رجل: اذا رأيت شيئا فى يدى رجل، أ يجوز لى ان اشهد انه له؟ قال: نعم. قال الرجل: اشهد انه فى يده و لا اشهد انه له فلعله لغيره، فقال ابوعبدالله(ع): أ فيحل الشراء منه؟ قال: نعم. قال ابوعبدالله(ع): فلعله لغيره؛ من اين جاز لك ان تشتريه و يصير ملكا لك، ثم تقول بعد ذلك: الملك لى و تحلف عليه و لا يجوز ان تنسبه الى من صار ملكه من قبله اليك؟ و لو لم يجز هذا، ما قام للمسلمين سوق.)؛ آيا معلوم بالاجمال مثل معلوم بالتفصيل است؟ بحث از اجماع؛ بيان مقتضاى ادله دال بر برائت؛ استدلال بر برائت به كمك اجماع؛ بيان شهرت؛ انقسام خبر واحد؛ بيان اقسام علم اجمالى؛ استدلال بر حجيت خبر واحد؛ بيان اينكه عمل مشهور، جبران كننده ضعف خبر واحد هست يا خير؛ توضيح پاره‌اى از اصطلاحات(مانند شيخ، شيخين، ثلاثة و...)؛ بطلان تصويب؛ مقامات عقل از جهت ادراك و حكم آن؛ توضيح در مورد اهل تناسخ و مذاهب ديگر؛ اين مسئله كه اصل در اشيا حظر است يا اباحه، غير از مسئله برائت و اشتغال مى‌باشد؛ بحث از مسئله برائت، آيا بحثى است اصولى يا فقهى يا كلامى؟(به عقيده مؤلف، اصولى دانستن آن، وجيه‌تر است؛ به دو دليل: 1. با تعريف اصول - علم به قواعدى كه براى استنباط احكام شرعى فراهم شده‌اند - سازگارتر است. 2. مسئله مزبور، دست‌مايه شخص عامى واقع نمى‌شود و اين، ويژگى مسئله اصولى است.)؛ اقسام اسباب حكم؛ بيان اختلاف بين اخبارى‌ها و اصولى‌ها؛ تفسير حكم واقعى و ظاهرى؛ وقوع اختلاف بين اخبارى‌ها و اصولى‌ها در شبهه تحريميه؛ وقتى منشأ شبهه بين حرمت و غير وجوب، تعارض نصين باشد و مرجحى هم براى هيچ‌يك از دو نص وجود نداشته باشد؛ بحث از مسئله خنثى؛ اقسام سه‌گانه احكام الهى؛ اصالة البرائة، ارتباطى با استصحاب و مسئله عدم الدليل دليل العدم ندارد؛ تفاوت بين اصل برائت و قاعده عدم الدليل دليل العدم؛ توضيح اين كلام عدليه كه مى‌گويند: واجبات شرعيه، چون الطافى در واجبات عقليه‌اند، واجب شده‌اند؛ الفاظ طهارات سه‌گانه(وضو، غسل و تيمم)، اسماء براى افعال خارجى مخصوصند يا اسماء براى نظافت معنوى قائم به نفس؟ دوران امر در واجب، بين اقل و اكثر؛ مقصود از شبهه غير محصوره؛ بيان حكم شبهه غير محصوره؛ بيان و توضيح اين آيه شريفه: «حافظوا على الصلوات و الصلاة الوسطى و قوموا لله قانتين»(البقرة 238)؛ تفاوت بين قاطع و مانع؛ وقتى امت بر دو قول اختلاف نمايند؛ اقسام سه‌گانه عموم(استغراقى، مجموعى و بدلى)؛ تفاوت بين جزء و شرط؛ بحث از مسئله احباط؛ بيان قاعده تسامح در ادله؛ بيان قاعده لا ضرر؛ بيان نسبت قاعده لا ضرر با ادله‌اى كه عهده‌دار بيان احكام افعال با عناوين اوليه آنهايند؛ مراد از ضرر در قاعده لا ضرر، ضرر شخصى است يا نوعى؟ بيان حكم تعارض دو ضرر؛ پاره‌اى از تنبيهات قاعده لا ضرر.


    ==وابسته‌ها==
    {{وابسته‌ها}}


    [[قواعد الأصول (نورانی)]]


    [[رده:کتاب‌شناسی]]
    [[رده:کتاب‌شناسی]]
    [[رده:اسلام، عرفان، غیره]]
    [[رده:فقه و اصول]]
    [[رده:اصول فقه (آثارکلی)]]
    [[رده:اصول فقه شیعه]]

    نسخهٔ کنونی تا ‏۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۲۳:۲۲

    قواعد الأصول (مدنی تبریزی، یوسف)
    قواعد الأصول (مدنی تبريزی)
    پدیدآورانمدنی تبریزی، یوسف (نویسنده)
    ناشردفتر معظم له
    مکان نشرقم - ایران
    سال نشر1429 ق
    چاپ2
    موضوعفقه - قواعد فقه جعفری - قرن 14
    زبانعربی
    تعداد جلد1
    نورلایبمطالعه و دانلود pdf

    قواعد الأصول، تأليف آيت‌الله سيد يوسف مدنى تبريزى است. اين كتاب، به زبان عربى و در زمينه تبيين و تشريح قواعد اصولى نگاشته شده است.

    ساختار

    كتاب، مشتمل بر 115 قاعده اصولى است.

    گزارش محتوا

    پاره‌اى از مطالبى كه در اين كتاب، مطرح شده، عبارت است از:

    بيان اصول عمليه؛ تفاوت بين تخصيص و حكومت؛ عدم جواز اجراى اصل عملى، مگر پس از فحص و يأس از وجود اماره بر يكى از طرفين شك؛ تفاوت ميان امارات و اصول عمليه؛ بيان قاعده قبح عقاب بلا بيان؛ توضيح حكم شبهه حكميه تحريميه؛ توضيح شبهه مصداقيه و شبهه مفهوميه؛ توضيح معناى حرفى و معناى اسمى؛ بحث از وقوع تحريف در قرآن؛ تفسير كشف حقيقى و كشف جعلى؛ تقسيم قطع به طريقى و موضوعى؛ مقصود از وجوب متابعت قطع؛ اصولى بودن مباحث امارات و اصول عمليه؛ معناى تجرى و معصيت و انقياد و اطاعت؛ بيان ثمره موضوعى بودن يا طريقى بودن قطع؛ تفاوت بين صفات ذات و صفات افعال؛ قاعده حرمت اعانت بر اثم؛ تفسير اجماع بسيط و مركب؛ امكان تعبدبه امارات غير علمى؛ داخل نبودن بحث از قطع در مسائل علم اصول؛ ذاتى بودن يا جعلى بودن طريقيت قطع؛ عدم اعتبار قطع قطاع؛ تفسير روايت حفص(عن ابى عبدالله(ع)، قال له رجل: اذا رأيت شيئا فى يدى رجل، أ يجوز لى ان اشهد انه له؟ قال: نعم. قال الرجل: اشهد انه فى يده و لا اشهد انه له فلعله لغيره، فقال ابوعبدالله(ع): أ فيحل الشراء منه؟ قال: نعم. قال ابوعبدالله(ع): فلعله لغيره؛ من اين جاز لك ان تشتريه و يصير ملكا لك، ثم تقول بعد ذلك: الملك لى و تحلف عليه و لا يجوز ان تنسبه الى من صار ملكه من قبله اليك؟ و لو لم يجز هذا، ما قام للمسلمين سوق.)؛ آيا معلوم بالاجمال مثل معلوم بالتفصيل است؟ بحث از اجماع؛ بيان مقتضاى ادله دال بر برائت؛ استدلال بر برائت به كمك اجماع؛ بيان شهرت؛ انقسام خبر واحد؛ بيان اقسام علم اجمالى؛ استدلال بر حجيت خبر واحد؛ بيان اينكه عمل مشهور، جبران كننده ضعف خبر واحد هست يا خير؛ توضيح پاره‌اى از اصطلاحات(مانند شيخ، شيخين، ثلاثة و...)؛ بطلان تصويب؛ مقامات عقل از جهت ادراك و حكم آن؛ توضيح در مورد اهل تناسخ و مذاهب ديگر؛ اين مسئله كه اصل در اشيا حظر است يا اباحه، غير از مسئله برائت و اشتغال مى‌باشد؛ بحث از مسئله برائت، آيا بحثى است اصولى يا فقهى يا كلامى؟(به عقيده مؤلف، اصولى دانستن آن، وجيه‌تر است؛ به دو دليل: 1. با تعريف اصول - علم به قواعدى كه براى استنباط احكام شرعى فراهم شده‌اند - سازگارتر است. 2. مسئله مزبور، دست‌مايه شخص عامى واقع نمى‌شود و اين، ويژگى مسئله اصولى است.)؛ اقسام اسباب حكم؛ بيان اختلاف بين اخبارى‌ها و اصولى‌ها؛ تفسير حكم واقعى و ظاهرى؛ وقوع اختلاف بين اخبارى‌ها و اصولى‌ها در شبهه تحريميه؛ وقتى منشأ شبهه بين حرمت و غير وجوب، تعارض نصين باشد و مرجحى هم براى هيچ‌يك از دو نص وجود نداشته باشد؛ بحث از مسئله خنثى؛ اقسام سه‌گانه احكام الهى؛ اصالة البرائة، ارتباطى با استصحاب و مسئله عدم الدليل دليل العدم ندارد؛ تفاوت بين اصل برائت و قاعده عدم الدليل دليل العدم؛ توضيح اين كلام عدليه كه مى‌گويند: واجبات شرعيه، چون الطافى در واجبات عقليه‌اند، واجب شده‌اند؛ الفاظ طهارات سه‌گانه(وضو، غسل و تيمم)، اسماء براى افعال خارجى مخصوصند يا اسماء براى نظافت معنوى قائم به نفس؟ دوران امر در واجب، بين اقل و اكثر؛ مقصود از شبهه غير محصوره؛ بيان حكم شبهه غير محصوره؛ بيان و توضيح اين آيه شريفه: «حافظوا على الصلوات و الصلاة الوسطى و قوموا لله قانتين»(البقرة 238)؛ تفاوت بين قاطع و مانع؛ وقتى امت بر دو قول اختلاف نمايند؛ اقسام سه‌گانه عموم(استغراقى، مجموعى و بدلى)؛ تفاوت بين جزء و شرط؛ بحث از مسئله احباط؛ بيان قاعده تسامح در ادله؛ بيان قاعده لا ضرر؛ بيان نسبت قاعده لا ضرر با ادله‌اى كه عهده‌دار بيان احكام افعال با عناوين اوليه آنهايند؛ مراد از ضرر در قاعده لا ضرر، ضرر شخصى است يا نوعى؟ بيان حكم تعارض دو ضرر؛ پاره‌اى از تنبيهات قاعده لا ضرر.

    وابسته‌ها