میبدی، حسین بن معین‌الدین: تفاوت میان نسخه‌ها

    از ویکی‌نور
    جز (جایگزینی متن - ' الدين' به 'الدين')
    جز (جایگزینی متن - 'كمالالدين' به 'كمال‌الدين')
    خط ۳۹: خط ۳۹:




    '''حسين بن معينالدين على ميبدى يزدى'''، ملقب به كمالالدين و متخلص به منطقى در ميبد يزد زاده شد، در منابع به تاريخ ولادت او اشاره نشده است.
    '''حسين بن معينالدين على ميبدى يزدى'''، ملقب به كمال‌الدين و متخلص به منطقى در ميبد يزد زاده شد، در منابع به تاريخ ولادت او اشاره نشده است.


    پدرش، معينالدين جمال بن جلالالدين محمد، مشهور به معلم يزدى، متوفى به سال 789، نزد قاضى عضدالدين ايجى، صاحب كتاب مواقف، تلمذ كرده بود و كتاب مواهب الهى در تاريخ آل مظفر كه به نثر مصنوع و ناشيانه نگارش يافته از جمله تأليفات اوست.
    پدرش، معينالدين جمال بن جلالالدين محمد، مشهور به معلم يزدى، متوفى به سال 789، نزد قاضى عضدالدين ايجى، صاحب كتاب مواقف، تلمذ كرده بود و كتاب مواهب الهى در تاريخ آل مظفر كه به نثر مصنوع و ناشيانه نگارش يافته از جمله تأليفات اوست.

    نسخهٔ ‏۱ ژوئیهٔ ۲۰۱۷، ساعت ۱۷:۴۶

    میبدی، حسین بن معین‎الدین
    نام میبدی، حسین بن معین‎الدین
    نام های دیگر حسینی میبدی، حسین

    منطقی امیر حسین قاضی میر

    یزدی، کمال الدین میر حسین بن معین الدین

    نام پدر
    متولد
    محل تولد
    رحلت 911 هـ.ق
    اساتید
    برخی آثار
    کد مولف AUTHORCODE6596AUTHORCODE


    معرفى جمالى

    حسين بن معينالدين على ميبدى يزدى، ملقب به كمال‌الدين و متخلص به منطقى در ميبد يزد زاده شد، در منابع به تاريخ ولادت او اشاره نشده است.

    پدرش، معينالدين جمال بن جلالالدين محمد، مشهور به معلم يزدى، متوفى به سال 789، نزد قاضى عضدالدين ايجى، صاحب كتاب مواقف، تلمذ كرده بود و كتاب مواهب الهى در تاريخ آل مظفر كه به نثر مصنوع و ناشيانه نگارش يافته از جمله تأليفات اوست.

    ميبدى در آغاز جوانى براى تحصيل به شيراز كه از مراكز علمى آن دوران بود عزيمت كرد و نزد استادان آن ديار، از جمله جلالالدين دوانى، در علوم و فنون مختلف معقول و منقول، مانند فقه، منطق، هيئت، فلسفه و كلام، كسب دانش كرد. در سخن منظوم نيز دستى داشته و به «منطقى» تخلص مى كرده است.

    او خود در يكى از منشآت به بيان شمه‌اى از فضل و دانش خويش می‌پردازد و مى‌گويد: «هيچ علمى از علوم عقلى و نقلى نيست كه كتب مشكل آن بى‌مطالعه نتوانم گفت، و هيچ جوهر از جواهر دانش نيست كه كنه آن را به الماس تفكر نمى توانم سفت، چون دل متوجه به مطلعى عالى است و دماغ از سوداى غير آن خالى است، هرگز تفاخر به آن علوم ندارم و خود را در سلك جاهلان مى شمارم.»

    ميبدى از اهل تسنن و بر مذهب شافعى بوده، چنانكه در مقدمه شرح ديوان منسوب به امير المومنين على بن ابيطالب(ع) در موضع ذكر مذاهب اسلام از شافعى با عنوان «امام ما شافعى» ياد مى كند؛ اگر چه برخى، مانند حاجى خليفه و مولف ريحانة الادب به اعتبار مطالبى كه در فاتحه سابعه از مقدمه همين اثر در شأن اميرمؤمنان على بن ابى طالب(ع) آورده او را به تشيع منسوب داشته‌اند.

    در وقتى كه ميبدى قاضى يزد بود، برخى كه از وى كينه به دل داشتند واو را تكفير كردند.

    در باب تاريخ و چگونگى مرگ ميبدى در ميان تواريخ و تراجم اختلاف است. بعضى، از جمله صاحب ريحانه الادب، وفات او را در حدود سال 904 يا 911ق دانسته‌اند كه لفظ «قاضى» هم ماده تاريخ آن است. مولف رياض العارفين نيز آن را سنه 910ق ذكر كرده است.

    مدفن او در يزد در مزار نزديك حرم امامزاده جعفر قرار دارد.

    آثار

    1. شرح ديوان منسوب به اميرالمؤمنين على بن ابى طالب(ع)
    2. مرضى الرضى فى شرح الكافيه
    3. شرح الشمسيه فى المنطق
    4. شرح آداب البحث
    5. شرح حورانيه
    6. حاشيه شرح طوالع الانوار
    7. حاشيه تحرير اقليدس
    8. حاشيه تحرير مجسطى
    9. حاشيه شرح الملخص فى الهيئه
    10. شرح خبر كميل
    11. شرح خبر قد صعدنا ذرى الحقائق
    12. جام كيتى نما
    13. منشآت
    14. رساله فى رويه شبح الشى فى الماء
    15. ديوان اشعار فارسى
    16. شرح گلشن راز


    وابسته‌ها

    دیوان امام علی علیه‌السلام

    شرح دیوان منسوب به امیر المومنین علی بن ابیطالب علیهما السلام

    منشات میبدی

    شرح الهدایة الأثیریة