نابلسی، عبدالغنی بن اسماعیل: تفاوت میان نسخه‌ها

    از ویکی‌نور
    جز (جایگزینی متن - 'ابى بكر' به 'ابى‌بكر')
     
    (۴۲ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۶ کاربر نشان داده نشد)
    خط ۱: خط ۱:
    <div class='wikiInfo'>
    <div class="wikiInfo">
    [[پرونده:NUR00635.jpg|بندانگشتی|نابلسی، عبدالغنی بن اسماعیل]]
    [[پرونده:NUR00635.jpg|بندانگشتی|نابلسی، عبدالغنی بن اسماعیل]]
    {| class="wikitable aboutAuthorTable" style="text-align:Right" |+ |
    {| class="wikitable aboutAuthorTable" style="text-align:Right" |+ |
    |-
    |-
    ! نام!! data-type='authorName'|نابلسی، عبدالغنی بن اسماعیل
    ! نام!! data-type="authorName" |نابلسی، عبدالغنی بن اسماعیل
    |-
    |-
    |نام های دیگر  
    |نام‌های دیگر  
    |data-type='authorOtherNames'|  
    | data-type="authorOtherNames" |  
    |-
    |-
    |نام پدر  
    |نام پدر  
    |data-type='authorfatherName'|
    | data-type="authorfatherName" |اسماعیل
    |-
    |-
    |متولد  
    |متولد  
    |data-type='authorbirthDate'|
    | data-type="authorbirthDate" |4 ذی الحجه سال 1050ق برابر با 1640م
    |-
    |-
    |محل تولد
    |محل تولد
    |data-type='authorBirthPlace'|
    | data-type="authorBirthPlace" |دمشق
    |-
    |-
    |رحلت  
    |رحلت  
    |data-type='authorDeathDate'|1162 هـ.ق
    | data-type="authorDeathDate" |24 شعبان 1143ق
    |-
    |-
    |اساتید
    |اساتید
    |data-type='authorTeachers'|
    | data-type="authorTeachers" |[[اسماعیل بن عبدالغنی]]
     
    [[نجم‌الدين، محمد بن بدرالدين، محمد غزى]]
     
    [[احمد بن محمد قلعى]]
    |-
    |-
    |برخی آثار
    |برخی آثار
    |data-type='authorWritings'|
    | data-type="authorWritings" |[[الحضرة الأنسية في الرحلة القدسية]]
    |-class='articleCode'
     
    |کد مولف
    [[التوحید(ماتریدی)]]
    |data-type='authorCode'|AUTHORCODE635AUTHORCODE
    |- class="articleCode"
    |کد مؤلف
    | data-type="authorCode" |AUTHORCODE00635AUTHORCODE
    |}
    |}
    </div>
    </div>
    {{کاربردهای دیگر|نابلسی (ابهام زدایی)}}


    ==ولادت==
    '''عبدالغنی بن اسماعیل نابلسی''' (1050-1143ق)، عالم دینی، ادیب، شاعر، صوفی
     
    '''عبدالغنى بن اسماعيل بن عبدالغنى بن اسماعيل كنانى مقدسى دمشقى، مشهور به ابن نابلسى'''، در 1050ق، در دمشق به دنيا آمد.


    ==مذهب و خاندان==
    == ولادت ==
    عبدالغنى بن اسماعيل بن عبدالغنى بن اسماعيل كنانى مقدسى دمشقى، مشهور به ابن نابلسى، در 4 ذی الحجه سال 1050ق برابر با 1640م، در دمشق به دنيا آمد.


    وى حنفى‌مذهب بود. اجدادش از خاندان بنى جماعه، در بيت‌المقدس بودند و سپس به نابلس نقل مكان كردند. نسب ايشان به عمر بن خطاب مى‌رسد. پدر و جد وى، هر دو، از علما و فضلاى مشهور زمان خود بوده‌اند. جد وى بر «جامع الصغير» سيوطى، تفسير نوشته است.
    وى حنفى‌مذهب بود. اجدادش از خاندان بنى جماعه، در بيت‌المقدس بودند و سپس به نابلس نقل مكان كردند. نسب ايشان به عمر بن خطاب مى‌رسد. پدر و جد وى، هر دو، از علما و فضلاى مشهور زمان خود بوده‌اند. جد وى بر «جامع الصغير» سيوطى، تفسير نوشته است.


    ==کسب علم و دانش==
    ==تحصیلات==


    نابلسى، در 9 سالگى قرآن كريم را از حفظ كرد و سپس به فراگيرى علوم دينى و لغوى پرداخت و هنگامى كه به 20 سالگى رسيد، به تأليف و تدريس در جامع اموى پرداخت. در 1075ق، به قسطنطنيه (استانبول) سفر كرد و در آنجا با عبدالرزاق گيلانى، نوه عبدالقادر گيلانى، ديدار كرد و از طريق او به طريقت قادريه پيوست و «تاج قادرى» و شمشير اجدادى عبدالرزاق را از وى دريافت نمود. پس از بازگشت به دمشق، در مكانى مقابل قبر يحيى بن زكريا، به تدريس علوم گوناگون و آثار كسانى چون [[سيوطى]] و [[ابن عربی، محمد بن علی|ابن عربى]] پرداخت. در 1087ق، به واسطه حضور ابوسعيد بلخى نقش‌بندى در دمشق، به طريقت نقش‌بنديه پيوست و خرقه و عكّاز (عصا) اين طريقت را از وى دريافت كرد و به سفارش وى، بر رساله منسوب به تاج الدين نقش‌بندى، شرحى به نام «مفتاح المعية» نوشت.
    نابلسى، در 9 سالگى قرآن كريم را از حفظ كرد و سپس به فراگيرى علوم دينى و لغوى پرداخت و هنگامى كه به 20 سالگى رسيد، به تأليف و تدريس در جامع اموى پرداخت. در 1075ق، به قسطنطنيه (استانبول) سفر كرد و در آنجا با عبدالرزاق گيلانى، نوه عبدالقادر گيلانى، ديدار كرد و از طريق او به طريقت قادريه پيوست و «تاج قادرى» و شمشير اجدادى عبدالرزاق را از وى دريافت نمود. پس از بازگشت به دمشق، در مكانى مقابل قبر يحيى بن زكريا، به تدريس علوم گوناگون و آثار كسانى چون [[سيوطى]] و [[ابن عربی، محمد بن علی|ابن عربى]] پرداخت. در 1087ق، به واسطه حضور ابوسعيد بلخى نقش‌بندى در دمشق، به طريقت نقش‌بندیه پيوست و خرقه و عكّاز (عصا) اين طريقت را از وى دريافت كرد و به سفارش وى، بر رساله منسوب به تاج‌الدين نقش‌بندى، شرحى به نام «مفتاح المعية» نوشت.


    عبدالغنى، پس از رسيدن به 40 سالگى، هفت سال را در عزلت، رياضت و مطالعه آثار [[ابن عربی، محمد بن علی|ابن عربى]]، ابن سبعين و عفيف الدين تلمسانى سپرى كرد و در اثناى اين خلوت، «بواطن القرآن» و «مواطن الفرقان» را در پنج هزار بيت سرود.
    عبدالغنى، پس از رسيدن به 40 سالگى، هفت سال را در عزلت، رياضت و مطالعه آثار [[ابن عربی، محمد بن علی|ابن عربى]]، ابن سبعين و عفيف‌الدين تلمسانى سپرى كرد و در اثناى اين خلوت، «بواطن القرآن» و «مواطن الفرقان» را در پنج هزار بيت سرود.


    نابلسى پس از ترك خلوت، سياحت در پيش گرفت و به لبنان، بيت‌المقدس، مصر، شام و حجاز سفر كرد. حاصل اين سفرها، چهار سفرنامه است كه همگى به چاپ رسيده‌اند.وى، سپس به دمشق بازگشت و تا پايان عمر در آنجا ماند و به تدريس مشغول شد و در 1113ق، نيز به مقام افتا در مذهب حنفى دست يافت.
    نابلسى پس از ترك خلوت، سياحت در پيش گرفت و به لبنان، بيت‌المقدس، مصر، شام و حجاز سفر كرد. حاصل اين سفرها، چهار سفرنامه است كه همگى به چاپ رسيده‌اند.وى، سپس به دمشق بازگشت و تا پايان عمر در آنجا ماند و به تدريس مشغول شد و در 1113ق، نيز به مقام افتا در مذهب حنفى دست يافت.


    ==برخى از اساتيد نابلسى==
    ==اساتيد==


    پدرش؛
    #پدرش؛ [[اسماعیل بن عبدالغنی]]
    #نجم الدين، محمد بن بدر الدين، محمد غزى، مؤلف «الكواكب السائرة فى اعيان المائة العاشرة؛
    #[[نجم‌الدين، محمد بن بدرالدين، محمد غزى]]، مؤلف «[[الكواكب السائرة فى اعيان المائة العاشرة]]؛
    #احمد بن محمد قلعى حمصى دمشقى حنفى، استاد وى در فقه و اصول؛
    #[[احمد بن محمد قلعى]] حمصى دمشقى حنفى، استاد وى در فقه و اصول؛
    #عبدالباقى بن عبدالباقى حنبلى دمشقى، استاد او در حديث؛
    #عبدالباقى بن عبدالباقى حنبلى دمشقى، استاد او در حديث؛
    #محمد بن كمال الدين حنفى، مشهور به ابن حمزه، نقيب الاشراف دمشق، استاد او در حديث؛
    #محمد بن كمال‌الدين حنفى، مشهور به ابن حمزه، نقيب الاشراف دمشق، استاد او در حديث؛
    #محمود كردى دمشقى، استاد او در صرف و نحو و معانى و بيان.
    #محمود كردى دمشقى، استاد او در صرف و نحو و معانى و بيان.


    == برخى از شاگردان نابلسى==
    == شاگردان ==


    # محمدامين بن فضل الله محبى دمشقى حنفى؛
    # محمدامين بن فضل‌الله محبى دمشقى حنفى؛
    # محمد بن ابراهيم دكدكجى؛
    # محمد بن ابراهيم دكدكجى؛
    # مصطفى عُمَرى، مشهور به ابن عبدالهادى؛
    # مصطفى عُمَرى، مشهور به ابن عبدالهادى؛
    # محمد بن ابى‌بكر مرعشى، مشهور به ساجقلى‌زاده يا سچاقلى‌زاده؛
    # محمد بن ابى‌بكر مرعشى، مشهور به ساجقلى‌زاده يا سچاقلى‌زاده؛
    # مرتضى دمشقى، مشهور به امير كردى؛
    # مرتضى دمشقى، مشهور به امير كردى؛
    # صفى الدين، موسى بن جلال الدين، على مولوى رومى، مشهور به صفى‌دده؛
    # صفى‌الدين، موسى بن جلال‌الدين، على مولوى رومى، مشهور به صفى‌دده؛
    # اسماعيل بن محمد عجلونى؛
    # اسماعيل بن محمد عجلونى؛
    # عبدالرحمن بن محمد بهلول نحلاوى شافعى دمشقى؛
    # عبدالرحمن بن محمد بهلول نحلاوى شافعى دمشقى؛
    # شمس الدين، محمد بن عبدالرحمن غزى.
    # شمس‌الدين، محمد بن عبدالرحمن غزى.
     
    ==وفات==
     
    نابلسى در 24 شعبان 1143ق، در دمشق درگذشت و در صالحيه، در قبه‌اى كه در 1126 ساخته شده بود، به خاک سپرده شد. مصطفى نابلسى، يكى از نوادگانش، در كنار مقبره وى، مسجد جامعى بنا نمود كه در 1410ق، تجديد بنا و در آن مدرسه‌اى نيز براى تعليم وحفظ قرآن ساخته شد و يكى ديگر از نوادگان نابلسى، به نام راتب نابلسى، در آنجا به تدريس پرداخت. <ref>[https://naseemalsham.com/subjects/view/28362 نسیم الشام]</ref>، <ref>[https://sotor.com/%D9%86%D8%A8%D8%B0%D8%A9_%D8%B9%D9%86_%D8%B9%D8%A8%D8%AF_%D8%A7%D9%84%D8%BA%D9%86%D9%8A_%D8%A7%D9%84%D9%86%D8%A7%D8%A8%D9%84%D8%B3%D9%8A#.D9.85.D8.A4.D9.84.D9.81.D8.A7.D8.AA_.D8.B9.D8.A8.D8.AF_.D8.A7.D9.84.D8.BA.D9.86.D9.8A_.D8.A7.D9.84.D9.86.D8.A7.D8.A8.D9.84.D8.B3.D9.8A السطور]</ref>
     
    ==آثار ==


    ==برخى از آثار نابلسى==
    {{ستون-شروع|2}}


    # جواهر النصوص فى حل كلمات الفصوص (در موضوع تصوف)؛
    # جواهر النصوص فى حل كلمات الفصوص (در موضوع تصوف)؛
    # كتاب الوجود (در موضوع تصوف)؛
    # كتاب الوجود (در موضوع تصوف)؛
    # الرد المتين على منتقص العارف محيى الدين (در موضوع تصوف)؛
    # الرد المتين على منتقص العارف محيى‌الدين (در موضوع تصوف)؛
    # كشف السر الغامض (در موضوع تصوف)؛
    # كشف السر الغامض (در موضوع تصوف)؛
    # جمع الأسرار فى منع الأشرار عن الطعن فى الصوفية الأخيار (در موضوع تصوف)؛
    # جمع الأسرار فى منع الأشرار عن الطعن فى الصوفية الأخيار (در موضوع تصوف)؛
    خط ۸۵: خط ۹۷:
    # ربع الإفادات فى ربع العبادات؛
    # ربع الإفادات فى ربع العبادات؛
    # كشف السر الغامض (در شرح ديوان ابن فارض)؛
    # كشف السر الغامض (در شرح ديوان ابن فارض)؛
    # العقود اللؤلؤية فى طريق السادة المولوية؛
    # العقود اللؤلؤية فى طريق السادة المولویة؛
    # مسائل فى التوحيد و التصوف؛
    # مسائل فى التوحيد و التصوف؛
    # القول المتين فى بيان توحيد العارفين، مشهور به نخبة المسئلة (شرح رساله «التحفة المرسلة فى علم حقيقة الشريعة المحمدية»، از محمد بن فضل الله هندى صوفى)؛
    # القول المتين فى بيان توحيد العارفين، مشهور به نخبة المسئلة (شرح رساله «التحفة المرسلة فى علم حقيقة الشريعة المحمدية»، از محمد بن فضل‌الله هندى صوفى)؛
    # الصلح بين الإخوان فى حكم إباحة الدخان؛
    # الصلح بين الإخوان فى حكم إباحة الدخان؛
    # ذخائر المواريث فى الدلالة على مواضع الأحاديث؛
    # ذخائر المواريث فى الدلالة على مواضع الأحاديث؛
    خط ۹۶: خط ۱۰۸:
    # كفاية المستفيد فى علم التجويد؛
    # كفاية المستفيد فى علم التجويد؛
    # تعطير الأنام فى تعبير المنام؛
    # تعطير الأنام فى تعبير المنام؛
    # علم الملاحة فى علم الفلاحة (مختصر «جامع فرائد الملاحة فى جوامع فوائد الفلاحة» رضى الدين، ابوالفضل، محمد عامرى غزى شافعى)؛
    # علم الملاحة فى علم الفلاحة (مختصر «جامع فرائد الملاحة فى جوامع فوائد الفلاحة» رضى‌الدين، ابوالفضل، محمد عامرى غزى شافعى)؛
    # كوكب المبانى و موكب المعانى؛
    # كوكب المبانى و موكب المعانى؛
    # مفتاح المعية فى دستور الطريقة النقشبندية؛
    # مفتاح المعية فى دستور الطريقة النقشبندیة؛
    # الأجوبة على 161 سؤالا؛
    # الأجوبة على 161 سؤالا؛
    # الميزان الذرية المبينة لعقائد الفرق العلية؛
    # الميزان الذرية المبينة لعقائد الفرق العلية؛
    # اللؤلؤ المكنون فى حكم الإخبار عما سيكون.
    # اللؤلؤ المكنون فى حكم الإخبار عما سيكون.<ref>[https://app.alreq.com/ar/Authors/Author/193cb868-f9a3-4e2d-df7a-08d7902f2e12 الرق المنشور]</ref>
    {{پایان}}


    ==وفات==
    ==پانویس ==
    <references />


    نابلسى در 1143ق، در دمشق درگذشت و در صالحيه، در قبه‌اى كه در 1126 ساخته شده بود، به خاك سپرده شد. مصطفى نابلسى، يكى از نوادگانش، در كنار مقبره وى، مسجد جامعى بنا نمود كه در 1410ق، تجديد بنا و در آن مدرسه‌اى نيز براى تعليم وحفظ قرآن ساخته شد و يكى ديگر از نوادگان نابلسى، به نام راتب نابلسى، در آنجا به تدريس پرداخت.


    ==منابع مقاله==
    #[https://naseemalsham.com/subjects/view/28362 نسیم الشام]
    #[https://app.alreq.com/ar/Authors/Author/193cb868-f9a3-4e2d-df7a-08d7902f2e12 الرق المنشور]
    #[https://sotor.com/%D9%86%D8%A8%D8%B0%D8%A9_%D8%B9%D9%86_%D8%B9%D8%A8%D8%AF_%D8%A7%D9%84%D8%BA%D9%86%D9%8A_%D8%A7%D9%84%D9%86%D8%A7%D8%A8%D9%84%D8%B3%D9%8A#.D9.85.D8.A4.D9.84.D9.81.D8.A7.D8.AA_.D8.B9.D8.A8.D8.AF_.D8.A7.D9.84.D8.BA.D9.86.D9.8A_.D8.A7.D9.84.D9.86.D8.A7.D8.A8.D9.84.D8.B3.D9.8A السطور]


    == وابسته‌ها ==
    ==وابسته‌ها==
    {{وابسته‌ها}}
    {{وابسته‌ها}}
    [[الحضرة الأنسية في الرحلة القدسية]]  
    [[الحضرة الأنسية في الرحلة القدسية]]  


    [[کشف النور عن اصحاب القبور]]  
    [[التوحید(ماتریدی)]]
     
    [[تعطير الأنام في تعبير المنام]]
     
    [[شرح دیوان ابن الفارض]]
     
    [[دیوان الحقائق و مجموع الرقائق]] 
     
    [[کشف النور عن أصحاب القبور]]
     
    [[کوکب المباني و موکب المعاني]]


    [[المیزان الذریه المبینه لعقاید الفرق العلیه]]  
    [[إيضاح المقصود من وحدة الوجود]]


    [[التوحید(ماتریدی)]]  
    [[المیزان الذریة المبینة لعقائد الفرق العلیة]]  


    [[کتاب الوجود]]  
    [[کتاب الوجود]]  


    [[شرح دیوان ابن الفارض من شرحی الشیخ بدر الدین الحسن بن محمد البورینی و الشیخ عبدالغنی بن اسماعیل النابلسی]]  
    [[الوجود الحق و الخطاب الصدق]]


    [[ جواهر النصوص فی حل كلمات الفصوص]]  
    [[النادرات العینیة لعبد الکریم الجیلي، مع شرح النابلسي]]


    [[مفتاح المعیه فی دستور الطریقه النقشبندیه]]  
    [[جواهر النصوص فی حل كلمات الفصوص]]  


    [[الاجوبه علی 161 سوالا]]  
    [[مفتاح المعیة في دستور الطریقة النقشبندیة]]  


    [[دیوان الحقایق و مجموع الرقایق]]  
    [[عنوان التوفیق في آداب الطریق]]


    [[تعطیر الأنام فی تعبیر المنام]]  
    [[الاجوبه علی 161 سؤالا]]  


    [[شرح جواهر النصوص فی حل کلمات الفصوص (ویرایش قدیم)]]  
    [[شرح جواهر النصوص فی حل کلمات الفصوص (ویرایش قدیم)]]  
    خط ۱۳۶: خط ۱۶۴:
    [[الصوفية في شعر ابن الفارض]]  
    [[الصوفية في شعر ابن الفارض]]  


    [[الـلؤلؤ المکنون في حکم الإخبار عما سيکون]]  
    [[اللؤلؤ المکنون في حکم الإخبار عما سيکون]]  


    [[جواهر النصوص في شرح الفصوص]]  
    [[جواهر النصوص في شرح الفصوص]]  
    [[ کوکب المباني و موکب المعاني: شرح صلوات القطب الجيلاني]]


    [[شرح ديوان ابن الفارض (قاهره)]]  
    [[شرح ديوان ابن الفارض (قاهره)]]  
    خط ۱۴۷: خط ۱۷۳:


    [[رده:زندگی‌نامه]]
    [[رده:زندگی‌نامه]]
    [[رده:آبان(1400)]]

    نسخهٔ کنونی تا ‏۱۹ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۰۰

    نابلسی، عبدالغنی بن اسماعیل
    نام نابلسی، عبدالغنی بن اسماعیل
    نام‌های دیگر
    نام پدر اسماعیل
    متولد 4 ذی الحجه سال 1050ق برابر با 1640م
    محل تولد دمشق
    رحلت 24 شعبان 1143ق
    اساتید اسماعیل بن عبدالغنی

    نجم‌الدين، محمد بن بدرالدين، محمد غزى

    احمد بن محمد قلعى

    برخی آثار الحضرة الأنسية في الرحلة القدسية

    التوحید(ماتریدی)

    کد مؤلف AUTHORCODE00635AUTHORCODE

    عبدالغنی بن اسماعیل نابلسی (1050-1143ق)، عالم دینی، ادیب، شاعر، صوفی

    ولادت

    عبدالغنى بن اسماعيل بن عبدالغنى بن اسماعيل كنانى مقدسى دمشقى، مشهور به ابن نابلسى، در 4 ذی الحجه سال 1050ق برابر با 1640م، در دمشق به دنيا آمد.

    وى حنفى‌مذهب بود. اجدادش از خاندان بنى جماعه، در بيت‌المقدس بودند و سپس به نابلس نقل مكان كردند. نسب ايشان به عمر بن خطاب مى‌رسد. پدر و جد وى، هر دو، از علما و فضلاى مشهور زمان خود بوده‌اند. جد وى بر «جامع الصغير» سيوطى، تفسير نوشته است.

    تحصیلات

    نابلسى، در 9 سالگى قرآن كريم را از حفظ كرد و سپس به فراگيرى علوم دينى و لغوى پرداخت و هنگامى كه به 20 سالگى رسيد، به تأليف و تدريس در جامع اموى پرداخت. در 1075ق، به قسطنطنيه (استانبول) سفر كرد و در آنجا با عبدالرزاق گيلانى، نوه عبدالقادر گيلانى، ديدار كرد و از طريق او به طريقت قادريه پيوست و «تاج قادرى» و شمشير اجدادى عبدالرزاق را از وى دريافت نمود. پس از بازگشت به دمشق، در مكانى مقابل قبر يحيى بن زكريا، به تدريس علوم گوناگون و آثار كسانى چون سيوطى و ابن عربى پرداخت. در 1087ق، به واسطه حضور ابوسعيد بلخى نقش‌بندى در دمشق، به طريقت نقش‌بندیه پيوست و خرقه و عكّاز (عصا) اين طريقت را از وى دريافت كرد و به سفارش وى، بر رساله منسوب به تاج‌الدين نقش‌بندى، شرحى به نام «مفتاح المعية» نوشت.

    عبدالغنى، پس از رسيدن به 40 سالگى، هفت سال را در عزلت، رياضت و مطالعه آثار ابن عربى، ابن سبعين و عفيف‌الدين تلمسانى سپرى كرد و در اثناى اين خلوت، «بواطن القرآن» و «مواطن الفرقان» را در پنج هزار بيت سرود.

    نابلسى پس از ترك خلوت، سياحت در پيش گرفت و به لبنان، بيت‌المقدس، مصر، شام و حجاز سفر كرد. حاصل اين سفرها، چهار سفرنامه است كه همگى به چاپ رسيده‌اند.وى، سپس به دمشق بازگشت و تا پايان عمر در آنجا ماند و به تدريس مشغول شد و در 1113ق، نيز به مقام افتا در مذهب حنفى دست يافت.

    اساتيد

    1. پدرش؛ اسماعیل بن عبدالغنی
    2. نجم‌الدين، محمد بن بدرالدين، محمد غزى، مؤلف «الكواكب السائرة فى اعيان المائة العاشرة؛
    3. احمد بن محمد قلعى حمصى دمشقى حنفى، استاد وى در فقه و اصول؛
    4. عبدالباقى بن عبدالباقى حنبلى دمشقى، استاد او در حديث؛
    5. محمد بن كمال‌الدين حنفى، مشهور به ابن حمزه، نقيب الاشراف دمشق، استاد او در حديث؛
    6. محمود كردى دمشقى، استاد او در صرف و نحو و معانى و بيان.

    شاگردان

    1. محمدامين بن فضل‌الله محبى دمشقى حنفى؛
    2. محمد بن ابراهيم دكدكجى؛
    3. مصطفى عُمَرى، مشهور به ابن عبدالهادى؛
    4. محمد بن ابى‌بكر مرعشى، مشهور به ساجقلى‌زاده يا سچاقلى‌زاده؛
    5. مرتضى دمشقى، مشهور به امير كردى؛
    6. صفى‌الدين، موسى بن جلال‌الدين، على مولوى رومى، مشهور به صفى‌دده؛
    7. اسماعيل بن محمد عجلونى؛
    8. عبدالرحمن بن محمد بهلول نحلاوى شافعى دمشقى؛
    9. شمس‌الدين، محمد بن عبدالرحمن غزى.

    وفات

    نابلسى در 24 شعبان 1143ق، در دمشق درگذشت و در صالحيه، در قبه‌اى كه در 1126 ساخته شده بود، به خاک سپرده شد. مصطفى نابلسى، يكى از نوادگانش، در كنار مقبره وى، مسجد جامعى بنا نمود كه در 1410ق، تجديد بنا و در آن مدرسه‌اى نيز براى تعليم وحفظ قرآن ساخته شد و يكى ديگر از نوادگان نابلسى، به نام راتب نابلسى، در آنجا به تدريس پرداخت. [۱]، [۲]

    آثار

    1. جواهر النصوص فى حل كلمات الفصوص (در موضوع تصوف)؛
    2. كتاب الوجود (در موضوع تصوف)؛
    3. الرد المتين على منتقص العارف محيى‌الدين (در موضوع تصوف)؛
    4. كشف السر الغامض (در موضوع تصوف)؛
    5. جمع الأسرار فى منع الأشرار عن الطعن فى الصوفية الأخيار (در موضوع تصوف)؛
    6. الصراط السوى (در موضوع تصوف)؛
    7. الحضرة الأنسية فى الرحلة القدسية (سفرنامه فلسطين)؛
    8. التحفة النابلسية فى الرحلة الطرابلسية (سفرنامه طرابلس)؛
    9. الحقيقة و المجاز فى الرحلة الى بلاد الشام و مصر و الحجاز؛
    10. حلة الذهب الابريز فى رحلة بعلبك و البقاع العزيز؛
    11. ديوان الحقائق و مجموع الرقائق؛
    12. ايضاح الدلالات فى سماع الآلات؛
    13. تحقيق القضية فى الفرق بين الرشوة و الهدية؛
    14. ربع الإفادات فى ربع العبادات؛
    15. كشف السر الغامض (در شرح ديوان ابن فارض)؛
    16. العقود اللؤلؤية فى طريق السادة المولویة؛
    17. مسائل فى التوحيد و التصوف؛
    18. القول المتين فى بيان توحيد العارفين، مشهور به نخبة المسئلة (شرح رساله «التحفة المرسلة فى علم حقيقة الشريعة المحمدية»، از محمد بن فضل‌الله هندى صوفى)؛
    19. الصلح بين الإخوان فى حكم إباحة الدخان؛
    20. ذخائر المواريث فى الدلالة على مواضع الأحاديث؛
    21. فتح العين عن الفرق بين التسميتين (در رد تثليث مسيحيت)؛
    22. كشف النور عن اصحاب القبور (در بيان كرامات اوليا پس از مرگشان و حكم بناى
    23. مقبره براى آنان)؛
    24. تحرير الحاوى (در شرح تفسير بيضاوى)؛
    25. كفاية المستفيد فى علم التجويد؛
    26. تعطير الأنام فى تعبير المنام؛
    27. علم الملاحة فى علم الفلاحة (مختصر «جامع فرائد الملاحة فى جوامع فوائد الفلاحة» رضى‌الدين، ابوالفضل، محمد عامرى غزى شافعى)؛
    28. كوكب المبانى و موكب المعانى؛
    29. مفتاح المعية فى دستور الطريقة النقشبندیة؛
    30. الأجوبة على 161 سؤالا؛
    31. الميزان الذرية المبينة لعقائد الفرق العلية؛
    32. اللؤلؤ المكنون فى حكم الإخبار عما سيكون.[۳]

    پانویس


    منابع مقاله

    1. نسیم الشام
    2. الرق المنشور
    3. السطور

    وابسته‌ها