ناجی، محمدیوسف: تفاوت میان نسخه‌ها

    از ویکی‌نور
    جز (جایگزینی متن - 'مهم تر' به 'مهم‌تر')
     
    (۲ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد)
    خط ۳۰: خط ۳۰:
    |}
    |}
    </div>
    </div>
    {{کاربردهای دیگر|ناجی (ابهام زدایی)}}


    {{ویکی‌نور-خرد}}
    {{ویکی‌نور-خرد}}
    خط ۳۵: خط ۳۶:
    '''محمد يوسف''' (زنده در 1127ق)، ملقب به ناجى، در اصفهان و در در روزگار سلطان حسین می‌زيسته است. متأسفانه در منابع موجود درباره وى و نيز اساتيد و شاگردان او مطلب چندانى يافت نشد. تنها شيخ [[آقا بزرگ تهرانى]] از وى با عنوان محمد يوسف گرجى ناجى نام برده است.
    '''محمد يوسف''' (زنده در 1127ق)، ملقب به ناجى، در اصفهان و در در روزگار سلطان حسین می‌زيسته است. متأسفانه در منابع موجود درباره وى و نيز اساتيد و شاگردان او مطلب چندانى يافت نشد. تنها شيخ [[آقا بزرگ تهرانى]] از وى با عنوان محمد يوسف گرجى ناجى نام برده است.


    رساله در پادشاهی صفوی از آثار بجا مانده از از او است که در سال 1127ق یعنی هشت سال مانده به سقوط اصفهان توسط افغانها نوشته شده است، البته این رساله بی نام بوده و بعدها این نام را بر این رساله نهاده‌اند، موضوع اصلی آن، دفاع از سلطنت صفوی و تلاش برای توجیه لزوم اطاعت از حکومت صفوی به عنوان حکومتی شیعی و عادل است. یکی از مهم ترین نکات در این اثر، توجه به اندیشه‌های مهدویت گرایانه در سراسر آن است.
    رساله در پادشاهی صفوی از آثار بجا مانده از از او است که در سال 1127ق یعنی هشت سال مانده به سقوط اصفهان توسط افغانها نوشته شده است، البته این رساله بی نام بوده و بعدها این نام را بر این رساله نهاده‌اند، موضوع اصلی آن، دفاع از سلطنت صفوی و تلاش برای توجیه لزوم اطاعت از حکومت صفوی به عنوان حکومتی شیعی و عادل است. یکی از مهم‌ترین نکات در این اثر، توجه به اندیشه‌های مهدویت گرایانه در سراسر آن است.


    ==آثار==
    ==آثار==

    نسخهٔ کنونی تا ‏۲ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۵۹

    ناجی، محمد یوسف
    نام ناجی، محمد یوسف
    نام‌های دیگر
    نام پدر
    متولد
    محل تولد اصفهان
    رحلت زنده در 1127ق
    اساتید
    برخی آثار رساله در پادشاهی صفوی
    کد مؤلف AUTHORCODE00585AUTHORCODE


    محمد يوسف (زنده در 1127ق)، ملقب به ناجى، در اصفهان و در در روزگار سلطان حسین می‌زيسته است. متأسفانه در منابع موجود درباره وى و نيز اساتيد و شاگردان او مطلب چندانى يافت نشد. تنها شيخ آقا بزرگ تهرانى از وى با عنوان محمد يوسف گرجى ناجى نام برده است.

    رساله در پادشاهی صفوی از آثار بجا مانده از از او است که در سال 1127ق یعنی هشت سال مانده به سقوط اصفهان توسط افغانها نوشته شده است، البته این رساله بی نام بوده و بعدها این نام را بر این رساله نهاده‌اند، موضوع اصلی آن، دفاع از سلطنت صفوی و تلاش برای توجیه لزوم اطاعت از حکومت صفوی به عنوان حکومتی شیعی و عادل است. یکی از مهم‌ترین نکات در این اثر، توجه به اندیشه‌های مهدویت گرایانه در سراسر آن است.

    آثار

    الاربعين و رساله‌اى در پادشاهى صفوى، به عنوان تأليفات وى ياد شده است.


    وابسته‌ها