نجف، محمدطه: تفاوت میان نسخه‌ها

    از ویکی‌نور
    جز (جایگزینی متن - ' ' به ' ')
    جز (جایگزینی متن - 'خاك' به 'خاک')
    خط ۵۴: خط ۵۴:
    وى، پس از درگذشت [[میرزای شیرازی، محمدحسن بن محمود|ميرزاى شيرازى]]، عهده‌دار مرجعيت شيعيان شد. او به خوبى شعر مى‌سرود و قصايدى در مدح پيامبر(ص) و [[امام على(ع)|اميرالمؤمنين(ع)]] از وى باقى مانده است.
    وى، پس از درگذشت [[میرزای شیرازی، محمدحسن بن محمود|ميرزاى شيرازى]]، عهده‌دار مرجعيت شيعيان شد. او به خوبى شعر مى‌سرود و قصايدى در مدح پيامبر(ص) و [[امام على(ع)|اميرالمؤمنين(ع)]] از وى باقى مانده است.


    ايشان، در اواخر عمر، بينايى‌اش را از دست داد. در سال 1323ق، در نجف اشرف، درگذشت و در حجره‌اى در نزديكى صحن مطهر، به خاك سپرده شد.
    ايشان، در اواخر عمر، بينايى‌اش را از دست داد. در سال 1323ق، در نجف اشرف، درگذشت و در حجره‌اى در نزديكى صحن مطهر، به خاک سپرده شد.


    == آثار ==
    == آثار ==

    نسخهٔ ‏۲۱ مهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۱۱:۳۹

    نجفی، محمد طه بن مهدی
    نام نجفی، محمد طه بن مهدی
    نام های دیگر
    نام پدر
    متولد
    محل تولد
    رحلت 1323 هـ.ق
    اساتید
    برخی آثار تعليقة علی معالم الأصول (نجفي)
    کد مؤلف AUTHORCODE9212AUTHORCODE


    معرفى اجمالى

    آیت‌الله محمد طه نجفى، عالم دينى، فقيه شيعى، اصولى، رجالى، مجتهد، مدرس، زاهد، عابد و شاعر، در سال 1241ق، در نجف اشرف ديده به جهان گشود و در همان‌جا نشو و نما يافت. مقدمات را از شيخ عبدالرضا طفيلى و دايى‌اش، شيخ جواد، فراگرفت.

    وى، در محضر شيخ محسن خنفر، شيخ مرتضى انصارى، سيد حسين كوه‌كمرى و سيد حسين بحر العلوم تلمذ نمود و از شيخ ابوالحسن على بن خليل رازى اجازه روايت گرفت.

    شاگردان

    1. سيد محمد سعيد حبوبى؛
    2. علامه سيد محسن امين؛
    3. شيخ على جواهرى؛
    4. شيخ حسن، فرزند شيخ محمدحسن صاحب جواهر؛
    5. سيد مهدى حكيم؛
    6. سيد محمد كاشى حائرى؛
    7. سيد عدنان بحرانى؛

    و...

    وى، پس از درگذشت ميرزاى شيرازى، عهده‌دار مرجعيت شيعيان شد. او به خوبى شعر مى‌سرود و قصايدى در مدح پيامبر(ص) و اميرالمؤمنين(ع) از وى باقى مانده است.

    ايشان، در اواخر عمر، بينايى‌اش را از دست داد. در سال 1323ق، در نجف اشرف، درگذشت و در حجره‌اى در نزديكى صحن مطهر، به خاک سپرده شد.

    آثار

    1. الانصاف فى تحقيق مسائل الخلاف؛
    2. حاشيه بر الجواهر در فقه؛
    3. اتقان المقال فى احوال الرجال(در شرح حال رجال حديث كه در ابتدا، نام آن، «احياء الموات فى اسماء الرواة» بود)؛
    4. الفوائد السنية(حاشيه بر فرائد الاصول شيخ انصارى
    5. غناء المخلصين؛
    6. حاشيه بر المعالم؛
    7. شرح منظومه بحر العلوم؛
    8. كشف الحجاب فى استصحاب الكرّ و مطلق الاستصحاب؛
    9. كشف الاستار عن حكم الخارج عن دار الاقامة فى الاسفار.


    وابسته‌ها

    تعليقة علی معالم الأصول (نجفي)