نحاس، احمد بن محمد: تفاوت میان نسخه‌ها

    از ویکی‌نور
    بدون خلاصۀ ویرایش
    بدون خلاصۀ ویرایش
    خط ۴۵: خط ۴۵:




    '''ابوجعفر احمد بن محمد مرادی نحاس''' (متوفی ۳۳۸ق)، از علماى قرن چهارم هجرى، از اساتیدش [[محمد بن ولید]] و صاحب آثار متعدد، از جمله: «[[معاني القرآن|معاني القرآن الکريم]]» است.
    '''ابوجعفر احمد بن محمد مرادی نحاس''' (متوفی ۳۳۸ق)، از علماى قرن چهارم هجرى، از اساتیدش [[محمد بن ولید]] و صاحب آثار متعدد، از جمله: «[[معاني القرآن الکريم|معاني القرآن]]» است.


    ==ولادت ==
    ==ولادت ==

    نسخهٔ ‏۲۸ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۲۲:۳۵

    احمد بن محمد مرادی نحاس
    نام احمد بن محمد مرادی نحاس
    نام‎های دیگر
    نام پدر محمد
    متولد  قرن چهارم هجرى
    محل تولد
    رحلت ۳۳۸ق
    اساتید محمد بن ولید

    اخفش

    نسایی

    برخی آثار إعراب القرآن (ابن نحاس)

    كتاب الناسخ و المنسوخ في القرآن الكريم

    الناسخ و المنسوح في کتاب الله عز و جل و اختلاف العلماء في ذلک

    شرح القصائد التسع المشهورات

    کد مؤلف AUTHORCODE01970AUTHORCODE



    ابوجعفر احمد بن محمد مرادی نحاس (متوفی ۳۳۸ق)، از علماى قرن چهارم هجرى، از اساتیدش محمد بن ولید و صاحب آثار متعدد، از جمله: «معاني القرآن» است.

    ولادت

    ابوجعفر احمد بن محمد بن اسماعیل بن یونس مرادی، در مصر زاده شد. تاریخ تولدش مشخص نیست[۱].

    تحصیل و اساتید

    وی به بغداد سفر کرد و در آن دیار علم آموخت. مشهورترین استادش محمد بن ولید بوده و از اخفش، نفطویه، زجاج و دیگران نیز علم آموخته است. پس از آنکه تحصیلات خود را در بغداد به پایان رساند، به مصر بازگشت؛ مصر در خلال نیمه دوم قرن سوم و نیمه اول قرن چهارم هجری حلقه اتصال مغرب و مشرق بود و طالبان معرفت، قصد آن دیار را می‌کردند. همچنین طالبان علم از مصر به مغرب هم می‌رفته‌اند و در این رفت‌وآمدها آثار نویسندگان دیگرجاها به مصر منتقل می‌شده است. ابوجعفر نحاس در مصر از نسایی و دیگر محدثان حدیث آموخت و پس از آن به تدریس و تصنیف مشغول شد[۲].

    شاگردان

    فضل الله کزنی، بلوطی، ابوسعید جزری، ابوبکر ادفوی و محمد بن یحیی بن عبدالسلام ازدی از مشهورترین شاگردان او هستند[۳].

    وفات

    وی در سال ۳۳۸ق، در مصر درگذشت[۴].

    آثار

    گفته‌اند از او پنجاه اثر باقی مانده است. برخی از آثار وی عبارت است از:

    1. الأنوار؛
    2. الاشتقاق لأسماء اللّه عزّ و جلّ؛
    3. معاني القرآن؛
    4. اختلاف الكوفيين و البصريين سمّاه «المقنع»؛
    5. أخبار الشعراء؛
    6. أدب الكتّاب؛
    7. الناسخ و المنسوخ؛
    8. الكافي في النحو؛
    9. صناعة الكتاب؛
    10. إعراب القرآن؛
    11. شرح السبع الطّوال؛
    12. شرح أبيات سيبويه؛
    13. الاشتقاق؛
    14. معاني الشعر؛
    15. التفّاحة في النحو؛
    16. أدب الملوك[۵].

    پانویس

    1. ر.ک: عبدالمنعم خلیل ابراهیم، ج1، ص3؛ پایگاه اینترنتی ویکی‌فقه
    2. ر.ک: همان؛ همان
    3. ر.ک: احمد خطاب عمر، ج1، ص17-19
    4. ر.ک: همان، ص12
    5. ر.ک: عبدالمنعم خلیل ابراهیم، ج1، ص3

    منابع مقاله

    1. عبدالمنعم خلیل ابراهیم، مقدمه کتاب «إعراب القرآن»، اثر ابوجعفر احمد بن محمد بن اسماعیل بن نحاس، حواشی و تعلیقات: عبدالمنعم خلیل ابراهیم، دارالكتب العلمية، بیروت، چاپ دوم، 2004 م/1425ق.
    2. احمد خطاب عمر، شرح القصائد التسع المشهورات، تألیف احمد بن محمد نحاس، دارالعربیة للموسوعات، بیروت، لبنان، اول، 2010م

    وابسته‌ها